Aby naprawdę dobrze żyć, warto najpierw zbudować solidny kręgosłup moralny. Zaczyna się on od szczerości wobec samego siebie, a potem powoli rozkwita w większą przejrzystość wobec świata. Właśnie temu służą Yamy i Niyamy – pierwsze dwa filary klasycznej jogi według Patanjali. Nie są to surowe zakazy, lecz łagodne wskazówki, jak żyć w większej zgodzie ze sobą i z innymi.
Yamy uczą nas, jak odnosić się do świata zewnętrznego.
Ahimsa, czyli niestosowanie przemocy, to przede wszystkim życzliwość – wobec siebie i wobec bliskich. Zamiast ostrej krytyki czy samobiczowania, wybieramy delikatniejsze słowa i myśli. Satya – prawda – zaczyna się od odwagi spojrzenia sobie w oczy. Kiedy przyznajemy przed sobą „jestem zmęczona” albo „boję się”, nagle znika ogromna część napięcia. Później łatwiej jest powiedzieć prawdę także innym.
Asteya przypomina, by nie zabierać tego, co do nas nie należy – czyjegoś czasu, uwagi czy energii. Brahmacharya uczy umiarkowania w każdym obszarze życia, a Aparigraha zachęca do życia z poczuciem obfitości zamiast ciągłego lęku, że czegoś nam brakuje.
Niyamy z kolei kierują naszą uwagę do wnętrza.
Saucha to czystość nie tylko ciała, ale też przestrzeni wokół nas i myśli w głowie. Santosha – zadowolenie – to sztuka cieszenia się tym, co już jest, zamiast ciągłego gonienia za czymś więcej. Tapas to ten ciepły wewnętrzny żar, który pozwala nam wstać wcześniej na praktykę albo wytrwać w trudnym postanowieniu. Svadhyaya to uważne przyglądanie się sobie – refleksja po trudnym dniu, pytanie „co we mnie to uruchomiło?”. A Ishvara Pranidhana to piękne odpuszczenie – robienie tego, co do nas należy, z całego serca, a potem zaufanie, że reszta ułoży się tak, jak ma się ułożyć.
Te postawy nie pojawiają się z dnia na dzień. Pracujemy nad nimi powoli, czasem niezdarnie, wracając do nich tysiąc razy. I właśnie w tej powtarzalności kryje się ich największa moc.
Dlaczego warto? Bo bez wewnętrznego porządku wszystkie asany świata nie dadzą nam prawdziwego spokoju. Można mieć elastyczne ciało, a jednocześnie żyć w chaosie emocjonalnym, pełnym pretensji, porównań i poczucia winy. Kiedy budujemy Yamy i Niyamy, życie staje się lżejsze. Mniej dramatów, mniej marnowanej energii, więcej autentyczności i wewnętrznej stabilności. Stajemy się spokojniejszymi, bardziej wiarygodnymi i po prostu – lepszymi ludźmi dla siebie i dla tych, których kochamy.
To nie jest droga do perfekcji. To droga do większej wolności i łagodności wobec życia.
A zaczyna się zawsze od jednego szczerego spojrzenia w lustro.
<< Joga powolutku >> 
Dodaj komentarz